Mijn eerste treinreis!!
Ik stond op het peron, ik voelde de angst opkomen.
Ik ging voor het eerst alleen met de trein.
Zou ik de goede trein nemen, zou ik op tijd zijn?
Op het peron keek ik om me heen, ziet niemand dat ik bang ben?
Is er niemand die mij kan geruststellen dat het allemaal goed komt?
Een paar werklui zagen mij als een stuk vlees in de aanbieding,
Ik kroop nog meer in elkaar en hoopte dat het gauw over zou gaan.
De trein kwam, en ik stapte in, gauw een plekje gezocht voor mij alleen.
Ik hield mijn kaartje en reisplan goed vast in mijn hand, mijn tas tegen mijn borst aan, en wachtte af wat er ging gebeuren.
De trein begon te bewegen, er was geen weg meer
terug.
De snelheid van de trein nam toe,het was een kwestie van seconden..... en we waren we Amersfoort uit.
Ik probeerde door reiki om rust voor mijzelf te vinden,
Een plekje voor mijn klein ik in die grote trein.
De trein stopte geregeld en ik luisterde naar de stem die riep,
Ineens was het alsof mijn naam geroepen werd en ik stapte uit.
Waar moest ik heen? Ik keek op mijn gekreukte briefje!
Om geen tijd te verliezen liep ik met grote passen naar de goeie plek.
Gelukkig, ik was op tijd! Met een gerust hart ging ik zitten!
Ik begon het gevoel te krijgen alsof het misschien toch goed zou komen.
Ik voelde me wel ongemakkelijk tussen al die vreemde mensen.
Ieder had een ander uiterlijk, een ander stem, een ander bezigheid, en een ander doel.
Ze hadden elk hun eigen manier om de tijd te verdrijven, de één zat de krant te lezen, de ander te bellen, de ander werk te doen, de ander uit zijn neus te eten en ...ik was blij na 11/2 uur op mijn bestemming te zijn.
